من از دنیای بی کودک می ترسم

 

این ترانه را سه سال پیش نوشتم برای شیشه ی امیریل ارجمند و مهربان

 که می گوید کی جنگ را اختراع کرد؟ کی بچه ها و زن ها را....

 

می بینی؟ بمبا دارن می ریزن از سقف خونه

می بینی دنیا واسه خودش شده مریض خونه

یه مریض خونه با بمب هسته ای ترکش و تیر

یه مریض خونه با فرمان ِ بزن ، بکش ، بمیر

کشتن پرنده تُو پرندگی چلچله گی سر نماز

کشتن تازه عروس من با اسلحه سر جهاز

 

بچه می میره تُو آغوش پدر، تُو هرم خون

دنیا سرگرم دموکراسی الکل و جنون

هر طرف دیوار و زخم و بخیه و ستمگری

هر طرف بیچاره گی ، آواره گی ، در به دری

واسه هر کی رو به چشمای تو گفت: وطن، وطن

بیا به تحمل چادرای خاکی شده سری بزن!

 

 

 پانویس:

و سپاس از دوست / دشمنی که یادم آوردم من برای فلسطین شعر نوشتم اما صله نگرفتم یا شاید هم ندادند!!!!!!

 

/ 7 نظر / 14 بازدید
ش.ب

پانویس وُبردار محسن جان بگذارترانه بی طرف باشه. تماس نگرفتی؟

م.ج

و از این بدتر جنگ فرهنگی علیه کودکان است.....بی صدا و فجیع

محمد سپهری راد

جناب بوالحسنی بی صبرانه در انتظار انتشار کتاب ها هستیم چند نمونه از کارها را خواندم نزد ناشرتان. بی هیج تعرفی باید بگویم در اکثر شعرها بسیار موفق عمل کرده اید

....

موفق و شاد باشید

سعید

من هم از دنیای بی کودک می ترسم

Kash Mitavanestim Jaye In Hame Zakhm Ra Az Ruhe Anan Pak Konim.....